عرصه محیط زیست به مجموعه عوامل طبیعی و غیرطبیعی پیرامون انسان گفته می‌شود که بر حیات، رشد، سلامت و بقای موجودات زنده تأثیر می‌گذارند. این عرصه شامل هوا، آب، خاک، جنگل‌ها، کوه‌ها، رودخانه‌ها، دریاها، تنوع زیستی، اقلیم، منابع طبیعی و حتی شیوه تعامل انسان با طبیعت است.

محیط زیست از دو بخش اصلی تشکیل می‌شود. بخش نخست، عوامل زیستی است که شامل تمام موجودات زنده مانند گیاهان، حیوانات، انسان‌ها، باکتری‌ها و سایر گونه‌های زنده می‌شود. بخش دوم، عوامل غیرزیستی است که عناصر بی‌جان مانند نور خورشید، دما، آب، خاک، مواد معدنی، فشار هوا و شرایط اقلیمی را در بر می‌گیرد. این عوامل در ارتباطی پیچیده و حساس با یکدیگر قرار دارند و آسیب به هر بخش می‌تواند بر کل چرخه حیات اثر بگذارد.

امروزه مسائل محیط زیست به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های جوامع انسانی تبدیل شده است. تغییرات اقلیمی، گرمایش زمین، آلودگی هوا، آلودگی آب و خاک، کاهش منابع آبی، تخریب جنگل‌ها، از بین رفتن زیستگاه‌ها، انقراض گونه‌های جانوری و گیاهی و تولید بیش از حد پسماند، از مهم‌ترین تهدیدهای این عرصه هستند.

حفاظت از محیط زیست فقط وظیفه دولت‌ها یا سازمان‌های تخصصی نیست؛ بلکه نیازمند مشارکت عمومی و تغییر سبک زندگی همه افراد جامعه است. کاهش مصرف بی‌رویه، تفکیک زباله، صرفه‌جویی در مصرف آب و انرژی، استفاده کمتر از پلاستیک، حمایت از انرژی‌های پاک، کاشت درخت، حفظ منابع طبیعی و آموزش نسل‌های جدید از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به حفظ محیط زیست کمک کنند.

مدیریت درست این عرصه مستلزم ایجاد تعادل میان توسعه اقتصادی و حفظ سلامت زمین است. توسعه زمانی پایدار و ارزشمند است که منابع طبیعی را نابود نکند و حق نسل‌های آینده برای زندگی در محیطی سالم را از بین نبرد. بنابراین، عرصه محیط زیست یکی از پایه‌های مهم سلامت جامعه، کیفیت زندگی و آینده پایدار انسان‌ها محسوب می‌شود.